¡Raspas!
F.D. Bedford, Ilustración para ‘La raspa mágica’
La Raspa Mágica
de Charles Dickens, ilustrado por F.D. Bedford
publicado por Reino de Cordelia
álbum de recortes y apuntes
¡Raspas!
F.D. Bedford, Ilustración para ‘La raspa mágica’
La Raspa Mágica
de Charles Dickens, ilustrado por F.D. Bedford
publicado por Reino de Cordelia
Freud dibujando
Lucian Freud, Escena interior, 1948
Drawings
Acquavella Galleries, Nueva York
1 mayo – 9 junio 2012
Lucian Freud, El mono muerto, 1950
Lucian Freud, Cactus y pájaro disecado, 1943
Lucian Freud, Potranca, 1969
Lucian Freud, Estudio de Francis Bacon, 1951
Las cantigas de amigo de
Johan Pérez de Avoín
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| I Quando se foi noutro día d’ aquí
Cuidades vós, meu amigo, ũa ren:
Vistes, madre, quando meu amigo
Que bõas novas que oj’ oirá
Par Deus, amigo, nunca eu cuidei
Dized’, amigo, en que vos merecí | I Cuando se fue el otro día de aquí
Creeéis de mí vos, mi amigo, a mi ver,
Visteis, madre, como mi amigo
Qué buenas nuevas las que escuchará
Por Dios, amigo, yo nunca pensé
Decid, amigo, en qué esto merecí, |
* * *
El arte del corta-y-pega
Richard Hamilton, Swingeing London III, 1972
Trozos Tramas Trazos
El Collage en la Colección del IVAM
Instituto Valenciano de Arte Moderno, Valencia
10 mayo – 26 agosto 2012
![]()
Kazimierz Podsadecki, Collage, 1932
Dis Berlin, La capital del desierto, 1994
Grete Stern, Sueño nº 1: Artículos eléctricos para el hogar, 1950
Cantiga de amigo de
Vasco Gil
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| Irmãa, o meu amigo, que mi | Hermana, a mi amigo, que me |
Nota
Verso 9. Los editores leen ‘ca si’ donde los manuscritos dicen ‘cassy’, en esta y otras ocasiones en que aparece la expresión ‘me quer cassi nen ca/que’, me quiere casi tanto como.
Las cantigas de amigo de
Airas Carpancho
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| I Chegades, amiga, du é meu amigo
Tanto sei eu de mi parte quanto de meu coraçón
Madre velida, meu amigo vi,
A maior coita que eu no mund’ ei
Que me mandades, ai madre, fazer
Madre, pois vós desamor avedes
Molher com’ eu non vive coitada:
Por fazer romaría puj’ en meu coraçón | I Llegáis, amiga, de junto a mi amigo
Tanto sé yo de mí misma como de mi corazón
Madre, hermosa, a mi amigo yo vi
La mayor pena que jamás tendré
¿Qué me mandáis, madre, hacer
Madre, aunque desamor le tenéis
Mujer como yo no hay tan apenada:
Por hacer romería puse en mi corazón |
Notas
IV (B659, V260). Los especialistas no puntúan esta cantiga separando las estrofas con punto y aparte, en contra de lo habitual, sino con comas, haciendo de ella una larga frase ininterrumpida, debido, parece ser, a los ‘que’ con que comienzan la 2ª y 3ª estrofas; estas conjunciones sin embargo podrían ser entendidas como ‘ojalá que’. De acuerdo Rip Cohen la cantiga trataría de que la dama no se atreviera a decirle a su amigo que tiene un segundo amigo que padece por ella y al que sería un error dejar morir de amor, de ahí que “tanto sentido como sintaxis serían intencionadamente enigmáticos”.
V (B660, V261). En la segunda estrofa sigo la reconstrucción de Cohen: Que lhi farei, madre, se o eu vir, / e m’ el quiser, com’ a senhor, servir / mais doutra ren? / Doede vos, filha, polo guarir / e será ben, con algunos cambios debidos al metro y la rima.
VII (B662, V263/264). La cantiga se encuentra en mal estado en los manuscritos y los especialistas consideran que, además, hay un error en el orden de las estrofas, por lo que lo cambian a 2ª, 1ª, 4ª, 3ª. No parece que así sea más claro el sentido y, por otra parte, resulta más emotivo y poético el ambivalente final de los manuscritos: pouc’ á que fui mal ferida por vós: hace poco que fui malherida (castigada, golpeada) por vuestra culpa / que fui malherida (de amor) por vos.
Fantomaquia
Óscar Domínguez, Cabeza de toro
Zoología fantástica
Tenerife Espacio de las Artes
19 abril – 1 julio 2012
Jindrich Styrsk,Sin título, 1933-35
Tahíche Díaz, Bestiario del paraíso, 2011
Elefantes alados. Fotomontaje de autor anónimo
Abajo: Isabel Flores, Monstruo marino
Las cantigas de amigo de
Johan Núnez Camanés
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| I Se eu, mha filha, for
Vistes, filha, noutro día
Par Deus, amigo, muit’ á gran sazón
Id’, ai mha madre, veelo meu amigo
Par Deus, donas, quando veer | I Si yo, hija mía, fuera
Visteis, hija, el otro día
Por Dios, amigo, ya tiempo pasó
Id, ay madre, a ver a mi amigo
Por Dios, damas, cuando yo pude ver |
On the Road of the World
La Mirada de Steve McCurry
Casa de Cultura, Girona
10 mayo – 30 junio 2012
Steve McCurry, Amritsar, India
Steve McCurry, Tribu Wodaabe, Niger
![]()
Steve McCurry, Peshawar, Pakistan
Steve McCurry, Kham, Este de Tibet
Las cantigas de amigo de
Pero García Burgalés
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| I Ai madre, ben vos digo:
Non vos nembra, meu amigo, | I Ay madre, bien os lo digo:
¿No recordáis, mi amigo, |
Distintos laberintos
Ramiro Tapia, Coctel de colores, 2009
El maestro en su laberinto
La Esquina Arte Contemporáneo, Madrid
10 mayo – 30 junio 2012
Ramiro Tapia, Juegos Zoológicos, 2006
Ramiro Tapia, La encina misteriosa, 1994
Las cantigas de amigo de
Nuno Fernández Torneol
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| I Levad’, amigo que dormide-las manhanas frías Aquí vej’ eu, filha, o voss’ amigo,
á gran sazon, dizen mi que é ’quí, madre, per bõa fe, leda m’ and’ eu. E sempr’ eu punhei de lhi mal fazer, mais, pois ora vẽo por me veer, madre, per bõa fe, leda m’ and’ eu. Por quanta coita el por mi levou non lhi poss’ al fazer, mais, pois chegou, madre, per bõa fe, leda m’ and’ eu.
por amar amig’ e non o veer e pousarei so lo avelanal. Que coita tamanha ei endurar por amar amig’ e non lhi falar e pousarei so lo avelanal. Por amar amig’ e non lhi falar nen lh’ ousar a coita que ei mostrar e pousarei so lo avelanal. Por amar amig’ e o non veer nen lh’ ousar a coita que ei dizer e pousarei so lo avelanal. Non lhe ousar a coita que ei dizer e non mi dan seus amores lezer, e pousarei so lo avelanal. Non lhe ousar a coita que ei mostrar e non mi dan seus amores vagar, e pousarei so lo avelanal.
as barcas eno mar e moiro me d’ amor. Foi eu, madre, veer as barcas eno ler e moiro me d’ amor. As barcas eno mar e foi las aguardar e moiro me d’ amor. As barcas eno ler e foi las atender e moiro me d’ amor. E foi las aguardar e non o pud’ achar e moiro me d’ amor. E foi las atender e non o pud’ i veer e moiro me d’ amor. E non o achei i que por meu mal eu vi e moiro me d’ amor.
e eu triste por el, ben volo digo, e, se m’ el morrer, morrer vos ei eu. E morrerá por mi, tant’ é coitado, e vós perderedes meu gasalhado, e, se m’ el morrer, morrer vos ei eu.
e non me viu, e por que o non vi, madre, ora morrerei. Quando m’ el viu, non foi polo seu ben, ca morre agora por mi, e por en, madre, ora morrerei. Foi s’ el d’aquí e non m’ ousou falar nen eu a el, e por en, con pesar, madre, ora morrerei.
Dizede m’ ora, filha, por santa María, | I Levantaos, amigo que dormís las mañanas frías,
aquel por quien vos disputáis conmigo, esbelta. Aquí veo, hija, al que amáis, aquel por quien vos conmigo disputáis, esbelta. A aquel por quien vos disputáis conmigo le quiero yo bien, pues es vuestro amigo, esbelta. A aquel por quien vos conmigo disputáis le quiero yo bien, pues vos lo amáis, esbelta.
Ay madre, mi amigo que no vi
por amar a mi amigo y no verlo y reposaré bajo el avellanar. Qué pena tan grande he de soportar por amar a mi amigo y no hablarle y reposaré bajo el avellanar. Por amar a mi amigo y no hablarle ni osar la pena que tengo mostrarle y reposaré bajo el avellanar. Por amar a mi amigo y no verlo ni osar la pena que tengo decirle y reposaré bajo el avellanar. No osar la pena que tengo decirle y no me dan sus amores descanso, y reposaré bajo el avellanar. No osar la pena que tengo mostrarle y no me dan sus amores sosiego, y reposaré bajo el avellanar.
las barcas en el mar y muero de amor. Fui yo a ver, madre, las barcas en el arenal y muero de amor. Las barcas en el mar yo las fui a aguardar y muero de amor. Las barcas en el arenal yo las fui a esperar y muero de amor. Y las fui a aguardar y no lo pude hallar y muero de amor. Y las fui a esperar y no lo pude ver y muero de amor. Y no lo hallé allí a quien por mi mal yo vi y muero de amor.
Triste anda, madre, mi amigo,
y no me vio, y porque yo no lo vi, madre, pronto moriré. Cuando él me vio, no fue por su bien, pues muere ahora por mí, y por eso, madre, pronto moriré. Se fue él de aquí y no me osó hablar ni yo a él, y por eso, de pesar, madre, pronto moriré.
cuál es vuestro amigo que a mí os pedía. Madre, yo os lo mostraré. Cuál es vuestro amigo que a mí os pedía; si vos me lo mostrarais, os lo agradecería. Madre, yo os lo mostraré. Si vos me lo mostrarais, os lo agradecería, y después os diré a qué se atrevía. Madre, yo os lo mostraré. |
HERMANO LOBO
semanario de humor dentro de lo que cupo
Las crisis siempre las pagan los mismos…
![]()
Perich, 7 abril 1973 Ramón, 4 enero 1975
![]()
Ops, 10 agosto 1974 23 agosto 1975
y siempre hay un gobernante incapaz
dispuesto a quitarle a los que lo necesitan
para dárselo a los que quieren más.
►Hermano Lobo, Portadas, nuncalosabre.blogspot.com.es
Las cantigas de amigo de
Paio Soárez de Taveirós
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| I O meu amigo, que mi dizía
Donas, veeredes a prol que lhi ten
Quando se foi meu amigo, ai donas, fe que devedes. | I Mi amigo, el que me decía
Damas, veréis lo mucho que gana
Cuando se fue mi amigo, |
Las cantigas de amigo de
Vasco Praga de Sandín
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| I Sabedes quant’ á, ’migo, que m’ eu vosco veer
Cuidades vós, meu amigo,
Meu amigo, pois vós tan gran pesar
Quando vós eu, meu amig’ e meu ben, | I Sabéis cuánto hace, amigo, que yo con vos verme
Creéis vos, mi amigo,
Meu amigo, pois vós tan gran pesar
Cuando yo a vos, mi amigo y mi bien, |
Las cantigas de amigo de
Fernán Rodríguez de Calheiros
“Las cantigas de amigo son merecedoras de toda la atención y el cuidado que las generaciones futuras puedan concederles. Estas cantigas no son una especie de ornamento social, son antes bien una parte de los seres humanos y de su historia.”
Rip Cohen
| I Perdud’ ei, madre, cuid’ eu, meu amigo: Que farei agor’, amigo?
Agora ven o meu amigo, Nunca lho posso tanto dizer que o comigo possa fazer estar; avel’ ei ja sempr’ a desejar. Macar lho rogo, non mh’ á mester; mais que farei? pois migo non quer estar; avel’ ei ja sempr’ a desejar.
Direivos agor’, amigo, ca manho temp’ á passado tã es ora que me vistes. Des oi mais andarei leda, meu amigo, pois vos vejo, ca muit’ á que non vi cousa que mi tolhesse desejo des que vós de mi partistes tã es ora que me vistes. Des oi mais non vos vaades, se amor queredes migo, ca ja mais non ar fui ledo meu coraçón, meu amigo, des que vós de mi partistes tã es ora que me vistes.
Assanheim’ eu muit’ a meu amigo assánhome lhi por en. E se m’ outren faz ond’ ei despeito a el m’ assanh’, e faço dereito; por que entendo ca mi quer ben assánhome lhi por en. E ja m’ el sabe mui ben mha manha ca sobr’ el deit’ eu toda mha sanha; por que entendo ca mi quer ben assánhome lhi por en.
Estava meu amig’ atendend’ e chegou e i lo atenderei. Nunca madre a filha bon conselho deu nen a min fez a minha, mais que farei eu? alá me tornarei e i lo atenderei. Pesar lh’ ía a mha madre quen quer que lh’ assí fezesse, mais direi vos que farei eu i: alá me tornarei e i lo atenderei.
Madre, passou per aquí un cavaleiro se me los ei, ca mhos busquei, outros me lhe dei; ai madre, os seus amores ei. Madre, passou per aquí un filho d’ algo e leixoum’ assí penada com’ eu ando, ai madre, os seus amores ei; se me los ei, ca mhos busquei, outros me lhe dei; ai madre, os seus amores ei. Madre, passou per aquí quen non passasse e leixoum’ assí penada, mais leixasse, ai madre, os seus amores ei; se me los ei, ca mhos busquei, outros me lhe dei; ai madre, os seus amores ei.
Díssemh’ a mi meu amigo,quando s’ ora foi sa vía por que foi esta tardada. Díssemh’ a mi meu amigo, quando s’ ora foi d’ aquén, que non lh’ estevess’ eu triste, e tarda e non mi ven, e soo maravilhada por que foi esta tardada. Que non lh’ estevess’ eu triste e cedo se tornaría, e pesa mi do que tarda, sabe o santa María, e soo maravilhada por que foi esta tardada. Que non lh’ estevess’ eu triste, e tarda e non mi ven, e pero non é per cousa que m’ el non quera gran ben, e soo maravilhada por que foi esta tardada. | I He perdido, madre, creo yo, a mi amigo:
¿Qué haré ahora, amigo?
Ahora ha venido mi amigo,
Os diré ahora, amigo, que tanto tiempo ha pasado
Me enfadé yo mucho con mi amigo
Estaba yo esperando a mi amigo y llegó
Madre, pasó por aquí un caballero
Me dijo mi amigo cuando se marchó a su vía |
►Rip Cohen, 500 Cantigas d’ Amigo: Edição Crítica / Critical Edition, jscholarship.library